Partia szkocka zawdzięcza swoją nazwę meczowi rozegranemu w sposób korespondencyjny w latach 1824-1828. Na pięciu szachownicach szachiści z Londynu (Anglia) grali przeciwko szachistom z Edynburga (Szkocja). Szachiści szkoccy na trzech szachownicach zagrali opracowany przez siebie debiut dzięki czemu mecz zakończył się zwycięstwem szkotów 4 do 1.

Partia Szkocka powstaje po posunięciach:


Partię Szkocką chętnie w XX wieku grywał Garry Kasparow – trzynasty szachowy mistrz świata. Oto dwa przykłady dobrze rozegranego debiutu.



Miniatury w Partii Szkockiej – czyli, gdy coś pójdzie nie tak…